* وَ قَضى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً
و حكم كرد پروردگار تو كه عبادت مكنيد مگر خودش را ؛ و بكنيد با پدر و مادر نيكوكارى .
تفسير : خداوند است كه براى يك طفل به صورت حقيقى وجود مى بخشد ؛ والدين تنها وسيلهء ظاهرى وجود اويند . از اينجاست كه در چندين آيات « 1 » به همراه حقوق خداى تعالى حقوق والدين يك جا ذكر شده است .
در حديث است كه آن شخص به خاك برابر شد كه او والدين خود را يافت ، ليكن به خدمت آنها نپرداخت ، و جنّت را بدست نياورد ! پيغمبر ( ص ) در حديثى فرمود كه جنّت تحت قدم هاى مادر است . نيكى اولاد با والدين اين است كه در زندگى آنها را به جان و مال خدمت نمايد ، و از دل تعظيم و محبّت كند ؛ بعد از مردن آنها ، جنازهء آنها را بخواند ؛ براى آنها دعا كند ، و طلب آمرزش نمايد ؛ عهد و وصاياى آنها را حتّى المقدور انجام دهد ، با دوستان آنها به تعظيم و حسن سلوك ، و با اقارب آنها از راه صلهء رحم پيش بيايد ؛ و غير ذلك .
إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُما أَوْ كِلاهُما فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ وَ لا تَنْهَرْهُما وَ
اگر برسد نزديك تو به كلان سالى ، يكى از ايشان ، يا هر دوى ايشان ، پس مگو مرايشان را افّ ؛ و بانگ مزن بر ايشان ؛ و
هامش
( 1 ) . چندين آيه ،