نمى شود ، و يقينا در بارگاه احديّت به حسن قبول سرفراز خواهد شد .
كُلًّا نُمِدُّ هؤُلاءِ وَ هَؤُلاءِ مِنْ عَطاءِ رَبِّكَ وَ ما كانَ عَطاءُ رَبِّكَ مَحْظُوراً
( 20 )
هر ( فرقه ) را پى درپى مى دهيم ؛ اين فرقه را ، و آن فرقه را ، از بخشش پروردگار تو ؛ و نيست بخشش پروردگار تو بازداشته شده .
تفسير : حق تعالى برطبق حكمت و مصلحت خود ، بعض طالبين دنيا را دنيا مىدهد ؛ و تمام طالبين آخرت را آخرت عطا مى فرمايد ؛ در عطاى او تعالى هيچكس مانع و مزاحم شده نمى تواند « 1 » . و يا ، مطلب « 2 » اين است كه طالب دنيا باشد و يا طالب آخرت ، از امداد دنيوى هردو را حسب مصلحت حصّه مى رسد ؛ و محض « 3 » از باعث كفر و عصيان دروازه هاى بخشش دنيوى برو بسته نمى شود .
انْظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ وَ لَلْآخِرَةُ أَكْبَرُ دَرَجاتٍ وَ أَكْبَرُ تَفْضِيلًا
( 21 )
ببين چگونه افزونى داده ايم بعض مردمان را بر بعض در دنيا و ( هر آئينه ) در آخرت ، درجات ( ايشان ) بزرگتر است ؛ و ( بزرگتر از روى افزونى ) فضيلت بزرگتر است .
تفسير : در حين زندگى دنيوى ، به اعتبار مال ، دولت ، عزّت ، حكومت ، و اولاد ، و غيره يكى را بر ديگرى تا يك اندازه فضيلت مىدهد . به همين امر قياس كنيد كه در آخرت از لحاظ تفاوت اعمال و احوال چه قدر فرق مراتب مى باشد ؛ چنان كه از نصوص ثابت است كه در درجات جنّت و دركات جهنّم تفاوت زيادى موجود است .
هامش
( 1 ) . نمى تواند بشود ، باشد .
( 2 ) . مقصود
( 3 ) . فقط