مَنْ كانَ يُرِيدُ الْعاجِلَةَ عَجَّلْنا لَهُ فِيها ما نَشاءُ لِمَنْ نُرِيدُ ثُمَّ جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْلاها مَذْمُوماً مَدْحُوراً
( 18 )
هركه خواسته باشد ( آسودگى ) اين جهان را ، به شتاب دهيم وى را در اينجا هرچه خواهيم ، هركه را خواهيم ؛ باز ، مقرّر كرده ايم براى او دوزخ ؛ درآيد به آن نكوهيده ، رانده شده .
تفسير : ضرورى نيست كه هر عاشق دنيا فورا هلاك شود . نه چنين است ؛ بلكه از مردمانى كه فقط براى متاع دنيا سرگردانند ، به هركسى كه بخواهيم ، و هرقدر كه اراده كنيم ، به وفق حكمت و مصلحت خود متاع دنيا را ارزانى خواهيم داشت ؛ تا به ثمرهء فناپذير نيكى هاى فانى و جدّ و جهد خود برسند ؛ و اگر سعادت اخروى نصيب آنها نيست ، پيمانهء شقاوت آنها تماما لبريز شده ، با نهايت خوارى و رسوائى به محبس دوزخ انداخته شوند .
وَ مَنْ أَرادَ الْآخِرَةَ وَ سَعى لَها سَعْيَها وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ كانَ سَعْيُهُمْ مَشْكُوراً
( 19 )
و هركه بخواهد ( ثواب ) آخرت ، و سعى كند براى او سعيى كه لائق اوست ، و او مسلمان باشد ؛ پس آن جماعه ، هست سعى ايشان مقبول .
تفسير : در دل كسى كه ايمان و يقين موجود باشد ؛ و به نيّت نيك ، به غرض حصول خشنودى خدا و ثواب اخروى ، در راهى كه پيغمبر نشان داده است ، جدّوجهد عملى نمايد ؛ كوشش او هرگز ضايع