لَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ كِتاباً يَلْقاهُ مَنْشُوراً
( 13 )
براى او روز قيامت نامه اى كه بيند آن را گشوده شده .
تفسير : بدقسمتى « 1 » و زشتى اعمالش طوق گردن اوست ؛ همراه قسمت بد ، عمل بد است كه از آن جدا نمى شود ، و در قيامت پيش رويش مى آيد .
اقْرَأْ كِتابَكَ كَفى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيباً
( 14 )
بخوان نامهء خود را ؛ بس است نفس تو امروز بر تو حساب كننده !
تفسير : نامهء كردارش به دستش داده مىشود ؛ تا خودش خوانده ، فيصله كند كه كارهائى را كه در طول عمر خود كرده بود ، بى كم و زياد در آن ثبت است . هركس در آن وقت يقين خواهد كرد كه ذرّه اى از عمل او باقى نمانده ، و در آن موجود است . در آيات ماقبل ، از نزول كتاب مقدّس ( قرآن ) و حسابى كه به آفتاب و مهتاب و غيره تعلّق دارد ، بحث شد ؛ اينك در اين آيات ، حساب و كتاب قيامت را ذكر فرمود ، تا به همان حساب و كتاب سابقه به طور نتيجه مرتّب شود « 2 » .
مَنِ اهْتَدى فَإِنَّما يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَ مَنْ ضَلَّ فَإِنَّما يَضِلُّ عَلَيْها وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى
هركه راهياب شد ، پس جز اين نيست كه راهياب مىشود براى نفع خود ؛ و هركه گمراه شد ، پس جز اين نيست كه گمراه مىشود بر ضرر خود ؛ و برندارد هيچ بردارنده بار ديگرى را .
هامش
( 1 ) . بدطالعى ، بدشانسى
( 2 ) . مترتّب گردد .