وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ
( 122 )
و ( هر آئينه ) او در آخرت از نيكوكاران است .
تفسير : دعائى را كه در حق خود كرده بود :
« وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ »
قبول گشت . بى شك ، در آخرت او به طبقهء « 1 » اعلاى صالحين كه طبقهء انبياء ( ع ) است ، شامل مىشود « 2 » .
ثُمَّ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ أَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
( 123 )
بعد از آن ، وحى فرستاديم بسوى تو كه پيروى كن كيش ابراهيم را ، كه مايل بود از همه كيش ها ؛ و نبود از مشركان ؛
تفسير : بيان اين موضوع را در آيت
« دِيناً قِيَماً مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ »
سورهء انعام ، ركوع 20 ، ملاحظه كنيد . مقصد اين است كه حلال و حرام و سخنان دين محمّدى ( ص ) مبنى بر همان اصلى است كه در ملّت ابراهيم بود ؛ و در عين زمان « 3 » ، به يهود و نصارى برطبق احوال و اوضاعشان بعض احكام مخصوص داده شد . بالآخر ، آن حضرت ( ص ) را خاتم الانبياء گردانيده مبعوث فرمود ، تا اساس آئين ابراهيمى را كه از غفلت و تحريف و تصرّف بى جا ضايع شده بود ، سر از نو زنده و روشن نمايد ؛ تمام رگه هاى شرك را ببرد .
در حديث است : « بعثت بالسّمحة الحنيفيّة البيضاء » . حضرت شاه ولى اللّه ( رح ) در حجّة اللّه البالغة اين حديث شريفه را شرح و تفصيل داده ، و قابل مطالعه مى باشد .
إِنَّما جُعِلَ السَّبْتُ عَلَى الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ وَ
جز اين نيست كه لازم كرده شد تعظيم شنبه بر آنان كه اختلاف كردند در آن ؛ و
هامش
( 1 ) . در طبقهء
( 2 ) . مندرج ، ملحق مى گردد .
( 3 ) . درعين حال ،