نمايد .
پس كسانى كه خود را « حنيف » و متديّن به ديانت ابراهيم مى دانند ، بايد ازين افترائات شرم آور بپرهيزند ؛ و حلال را حرام ، و حرام را حلال ندانند ؛ و در حمايت شرك و كفر با فرستادگان خدا بغاوت « 1 » نكنند ؛ زيرا ، اين گونه افعال لايق شأن شخص « حنيف ابراهيمى » نيست . بايد دانست كه اساس حلال و حرام همان است كه در ملّت ابراهيمى بود ؛ محمّد رسول اللّه ( صلعم ) براى اقامه و اشاعه و بسط و تفصيل همان ملّت مبعوث شد ؛ اگر مى خواهيد متديّن به دين اصلى ابراهيم ( ع ) باشيد ، طريقهء آن حضرت ( صلعم ) را اختيار كنيد .
شاكِراً لِأَنْعُمِهِ
سپاسگزار نعمت هاى خدا را ؛
تفسير : يعنى ، ابراهيم بندهء شكرگزار خدا ( ج ) بود ؛ ليكن شما سخت ناسپاس هستيد ، و كفران نعمت مى كنيد ؛ چنان كه در فوايد
« ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا قَرْيَةً كانَتْ آمِنَةً
- الآية » تحرير شده است ؛ پس شما به راه و طريقهء ابراهيم ( ع ) روان نيستيد .
اجْتَباهُ وَ هَداهُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
( 121 )
برگزيدش ؛ و راه نمودش بسوى راه راست .
تفسير : يعنى ، به راه راست توحيد كامل و تسليم و رضا روان فرمود .
وَ آتَيْناهُ فِي الدُّنْيا حَسَنَةً
و داديم او را در دنيا نيكوئى ؛
تفسير : يعنى ، نبوّت ، روزى فراخ ، اولاد ، وجاهت و مقبوليّت عامّه ؛ چنان كه تمام اهل اديان بالاتّفاق به تعظيم و احترام او مى پردازند ، و هر فرقه مى خواهد كه سلسلهء خود را با ابراهيم مربوط نمايد .
هامش
( 1 ) . ستيز ، لجبازى