تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 506

مساهمون:

ص٥٠٦
پيكر روحانيّت ، و پاكيزگى ، و خصائل ملكوتى است ؛ پس كلامى كه آرندهء آن روح القدس باشد ، ثابت شد كه هيچ كلام ديگر به اين اوصاف و شأن و كمال زير آسمان به نظر نمى رسد .
لِيُثَبِّتَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ هُدىً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ
( 102 ) تا مستقيم سازد مؤمنان را ؛ و براى راه نمودن ؛ و مژده دادن مسلمانان را . تفسير : هنگامى كه مؤمنان نزول احكام و آيات را تدريجا و موقع به موقع مى بينند ؛ دل هاى آنها قوى ، و اعتقاد آنها راسخ مىشود ؛ و اظهار مى كنند كه پروردگار ما به هرحال و هريك دورهء زندگى ما بكلّى باخبر است ، و به كمال حكمت « 1 » ما را تربيه « 2 » مى فرمايد ؛ مطابق حالات و اوضاعى كه پيش بيايد ، ما را هدايت و رهنمائى مىكند ؛ و در باب هر كار به مناسبت آن ما را مژده مى رساند .
وَ لَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ إِنَّما يُعَلِّمُهُ بَشَرٌ
و ( هر آئينه ) ما مى دانيم كه كافران مى گويند : ( جز اين نيست كه ) مى آموزد اين پيغامبر را آدمى ! تفسير : يعنى ، آنها مى گويند كه قرآن شريف كلام خدا ( ج ) نيست ؛ ورنه ، در آن نسخ واقع نمى شد ! و نه كلام خود پيغمبر ( ص ) است ؛ زيرا كه امّى بودن آن حضرت ( ص ) به همه مردم معلوم و مسلّم است ؛ مرد امّى كه هيچ‌يك كتاب را گاهى « 3 » دست نزده باشد ، و نه قلم را بدست گرفته باشد ؛ بلكه با وجوديكه « 4 » از
هامش
( 1 ) . با كمال حكمت ( 2 ) . تربيت ( 3 ) . هيچ‌گاه ( 4 ) . باوجود آنكه
تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 506 | محمود حسن ديوبندى