لَقَدْ تابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ وَ الْمُهاجِرِينَ وَ الْأَنْصارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِي ساعَةِ الْعُسْرَةِ
به تحقيق ، رجوع كرد اللّه به رحمت بر پيغمبر و بر مهاجرين و انصار ، آنان كه پيروى كردند او را در وقت تنگى و مشكل ؛
تفسير : مراد از « ساعت دشوارى » ايام غزوهء تبوك است . چندين مشكلات در آن فراهم آمده بود : گرماى سخت ؛ راه دور و دراز ؛ موسم چيدن خرما ؛ لشگركشى در قبال سلطنت نيرومندى كه داراى عظمت و بزرگى بود ؛ فقدان تجهيزات ، چندانكه براى دو نفر سپاهى ، روزانه يك خرما تقسيم مى شد ، و آخر چنان شد كه آب يك خرما را چند مجاهد به نوبت مى چشيدند و به جاى آب شكمبهء شتر را فشرده عصارهء آن را مى خوردند ، و بر يك شتر ده نفر به نوبت سوار مى شدند . اين تنها جذبهء ايثار و فداكارى بود كه جماعت محدود چنين بى ساز و برگ بر تمام ملل عالم پيروز گرديد ؛ فلله الحمد و المنه .
مِنْ بَعْدِ ما كادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِنْهُمْ ثُمَّ تابَ عَلَيْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُفٌ رَحِيمٌ
( 117 )
پس از آنكه قريب بود كه ميل كند دل هاى گروهى از ايشان ؛ بازگشت اللّه به مهربانى بر ايشان ؛ بى شك اللّه به ايشان ؛ مهربان ، رحيم است .