حَتَّى يُبَيِّنَ لَهُمْ ما يَتَّقُونَ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
( 115 )
تا زمانى كه بيان كند ايشان را آنچه پرهيز نمايند از آن ؛ بى شك ، اللّه به هر چيز ( خوب ) داناست .
تفسير : تا حجّت تمام نشود و حق آشكار نگردد ، خدا ( ج ) مردم را گمراه نمى گرداند .
ضلالت آنست كه احكام الهى ( ج ) واضح شود و مردم از آن امتثال نكنند . اينجا گويا اشاره است كه اگر پيش از ممانعت كسى دربارهء مشركين استغفار كرده باشد مواخذه نمى شود ؛ امّا ، پس از آنكه از حكم ممانعت آگاه شود و استغفار نمايد ، گمراه گردد .
إِنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ
( 116 )
بى شك ، اللّه مر اوراست سلطنت آسمانها و زمين ، زنده مىكند و مى ميراند ؛ و نيست شما را غير از اللّه هيچ ( دوستى ) نگهبان و نه مددگارى .
تفسير : چون سلطنت خدا ( ج ) راست ؛ حكمش نيز بايد نافذ باشد ، و حضرت وى هر حكمى كه بر وفق علم محيط و قدرت كامل خود مى فرستد ، بندگان بدون انديشه و هراس انجام دهند ، و از ديگران رعايت نكنند ؛ جز ذات متعال او ، ديگرى به كار نيايد !