وَ لَقَدْ بَعَثْنا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا
و ( هر آئينه ) فرستاديم در هر گروهى پيغامبرى را ؛
تفسير : هريك پيغمبر را به روزگار خودش ؛ و در آخر ، پيغمبر عربى را ( ص ) رسول الثّقلين مبعوث گردانيد ، اين آيت مستلزم آن نيست كه در هر قوم و قريه بلاواسطه پيغمبرى فرستاده شود ؛ شايد پيغمبرى در قومى فرود آيد ، و نائبان وى - كه مى توان آنها را « هادى » و « نذير » ناميد - در اقوام ديگر فرستاده شوند ؛ گويا ، فرستادن آنها به واسطهء فرستاده شدن همان پيغمبر است ؛ و اللّه اعلم .
أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ
كه عبادت كنيد خدا را ، و احتراز كنيد از بتان ؛
تفسير : حضرت شاه صاحب مى نگارد : هر خودستائى كه به ناحق و بدون سند ، لاف سردارى و كلان كارى مى زند ؛ « طاغوت » گفته مىشود . بت ، شيطان ستمگار ، و غيره ، مفسدين ؛ همه در آن داخل است .
فَمِنْهُمْ مَنْ هَدَى اللَّهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلالَةُ فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ
( 36 )
پس ، از ايشان كسى بود كه راه نمودش خدا ؛ و از ايشان كسى بود كه ثابت شد بر وى گمراهى ؛ پس سير كنيد در زمين ، پس بنگريد چگونه شد آخر كار تكذيب كنندگان .