تفسير : پس از بيان محاسن و برترى و امتياز بهشت ، به غافلان تنبيه مىشود : آنان كه بر حشمت دنيا مغرور شده آخرت را فراموش كرده اند ، و درصدد اصلاح عاقبت خود نيستند ؛ آيا اينها منتظرند كه چون فرشتگان به غرض قبض ارواح فرودآيند ، يا در آن هنگام كه روز رستاخيز موافق فرمان خدا ( ج ) برپا شود ، يا فرمان كيفر گنهگاران فرارسد ، و آن احوال را به چشم سر مشاهده كنند ؛ در آن هنگام ايمان مى آرند ، و حالت خود را اصلاح مى نمايند ؟ در آن وقت ، ايمان يا رجوع و توبه سودى ندهد ! زنهار ، پيش از آنكه موت فرارسد براى حيات بعد الموت آمادگى بايد كرد « 1 » ؛ و قبل از آنكه عذاب فرود آيد ، تدبير نجات از آن بايد اتّخاذ نمود .
كَذلِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ( 33 ) فَأَصابَهُمْ سَيِّئاتُ ما عَمِلُوا وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ
( 34 )
همچنين كردند آنان كه پيش از ايشان بودند ؛ و ستم نكرد بر ايشان خدا ؛ و ليكن بودند بر نفس هاى خود ستم مى كردند .
پس رسيد به ايشان جزاى آن بدى ها كه كردند ؛ و فرودآمد به ايشان آنچه به آن استهزا مى كردند .
تفسير : معاندان پيشين نيز چنين در نشئهء غرور و غفلت مستغرق بودند ، و در پرستش باطل مداومت مى كردند ؛ هنگام توبه ، توبه ننمودند ؛ تا آخر حال به مخالفت و تكذيب پيغمبران پرداختند ، و بر گفتار ايشان استهزا كردند ؛ عاقبت مجازات كردارهايشان پيششان آمد ، و عذاب الهى ( ج ) را كه بر آن
هامش
( 1 ) . كسب كرد ، پيدا كرد ؛