وَ يا قَوْمِ لا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقاقِي أَنْ يُصِيبَكُمْ مِثْلُ ما أَصابَ قَوْمَ نُوحٍ أَوْ قَوْمَ هُودٍ أَوْ قَوْمَ صالِحٍ وَ ما قَوْمُ لُوطٍ مِنْكُمْ بِبَعِيدٍ
( 89 )
و اى قوم من ، پيدا نكند در حق شما دشمنى من اين خصلت كه برسد به شما مانند آنچه رسيد به قوم نوح ، يا به قوم هود ، يا به قوم صالح ؛ و نيست قوم لوط از شما دور !
تفسير : از افراط به ضدّيت و دشمنى با من كارى مكنيد كه بسان اقوام سلف خويشتن را مستوجب عذابى گردانيد كه موجب بربادى شما شود ! عذابى كه به شآمت تكذيب و دشمنى بر امّت نوح ، هود ، صالح - عليه السلام - فرود آمده ، مخفى نيست . مخصوصا ، داستان قوم لوط كه پس از همه در اين مدّت نزديك واقع شده تازه به ياد شماست ؛ نظاير آن را از ياد مبريد .
وَ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ
( 90 )
و آمرزش خواهيد از پروردگار خود ؛ باز رجوع كنيد بسوى او ؛ هر آئينه پروردگار من مهربان ، و دوستدار است .
تفسير : انسان هرقدر در گذشته گناه كرده و بسيار شقى باشد ؛ چون از صدق به بارگاه وى بازگردد و بخشايش طلبد ؛ به كمال كرم ، وى را بيامرزد ، و دوستش دارد .