« شاهد » گفت . بل « 1 » ، خاصّهء پيغمبر است كه اخلاق ، عادات ، معجزات ، زبان فرخنده ، سيماى روشن وى گواهى دهد بر اينكه حضرت او حامل دين راستين است .
مطلب « 2 » از
« وَ مِنْ قَبْلِهِ كِتابُ مُوسى إِماماً وَ رَحْمَةً »
اين است : پيش از قرآن هر وحى كه بر انبيا فرودآمده ، بر صدق فطرت گواه بوده ؛ مخصوصا ، كتاب عظيم الشانى چون تورات كه بر موسى - عليه السلام - فرودآمده بود ، بايد آن را قبل از قرآن شاهد بزرگى پنداشت به حقّانيّت كسانى كه به صراط مستقيم دين فطرت روان اند .
أُولئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ مَنْ يَكْفُرْ بِهِ مِنَ الْأَحْزابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ
آن گروه ايمان مى آرند به قرآن ؛ و هركه كافر شد به آن از گروه ها ، پس آتش ( وعده ) جاى وى است ؛
تفسير : يعنى ، يهود و نصارى ، بت پرست و مجوس ، عرب و عجم ، ايشيا « 3 » و اروپا ؛ از هر فرقه و جماعت به هر ملّت و دولت كه متعلّق باشد ؛ تا قرآن را نپذيرد ، نجات نيابد . اين حديث حضرت پيغمبر ( ص ) در صحيح مسلم و ساير احاديث به تصريح و تعميم بيان شده .
فَلا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِنْهُ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يُؤْمِنُونَ
( 17 )
پس مباش در شبهه از نزول قرآن ؛ هر آئينه وى درست است از جانب پروردگار تو ؛ و ليكن بيشتر مردمان ايمان نمى آرند .
هامش
( 1 ) . بلكه
( 2 ) . مقصود
( 3 ) . آسيا ، آسيايى