الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ يَبْغُونَها عِوَجاً وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ كافِرُونَ
( 19 )
آنان كه باز مى دارند از راه خدا و مى خواهند براى آن كجى ؛ و ايشان ، به آخرت ( ايشان ) كافرانند .
تفسير : اين ارشاد خداست ؛ يعنى كسانى كه از ظلم و بى انصافى كلام مقدّس الهى ( ج ) را دروغ جلوه مى دهند ، و بيش از همه منكر رستاخيز بوده ، ديگران را از راه خدا باز مى دارند و در صدد آن اند كه راه راست را كج ثابت كنند « 1 » بر چنين ستمكاران لعنت خاص خداست .
أُولئِكَ لَمْ يَكُونُوا مُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَ ما كانَ لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِياءَ
اين جماعه ، نباشند عاجزكنندگان در زمين ؛ و نباشد ايشان را بجز خدا دوستان .
تفسير : در زمين فراخ نمى توانند بگريزند و از خدا ( ج ) پنهان شوند ؛ نه حامى و مددكارى به دست آورده مى توانند « 2 » كه از عذاب الهى ( ج ) نجاتشان دهد .
يُضاعَفُ لَهُمُ الْعَذابُ
دوچند كرده شود ايشان را عذاب ؛
تفسير : زيرا خود گمراه شدند ، و ديگران را گمراه نمودند .
هامش
( 1 ) . وانمود كنند ، قلمداد كنند
( 2 ) . مى توانند به دست آورند