كيفيّت آن را خدا ( ج ) حفظ مىكند ، و به مقتضاى علم و حكمت خويش ، هرچه مناسب داند ، عطا مىكند .
از احاديث برمى آيد ، اگر كافر به كار خير اقدام كند ، حسنات ظاهرى و فانى وى كه يكسره از روح ايمان ته است ، در اين جهان رايگان نمى رود ؛ خدا در پاداش آن ، صحّت ، توانگرى ، فرزند ، عزّت و حكومت مىدهد ، و همه را ثبت مىكند . در زندگانى بعد الموت ، هيچيك از اين اعمال مورد استفاده قرار داده نمى شود ، سزايى كه به كفّار « 1 » مقرّرشده ، هيچكس نتواند آن را كم كند ، يا دفع نمايد :
« مَنْ كانَ يُرِيدُ الْعاجِلَةَ عَجَّلْنا لَهُ فِيها ما نَشاءُ لِمَنْ نُرِيدُ ثُمَّ جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْلاها مَذْمُوماً مَدْحُوراً »
( بنى اسرائيل ، ركوع 2 ) . حاصل وعيدى كه دربارهء عالم و متصدّق و مجاهد رياكار دنياپرست واردشده ، اين است كه در روز رستاخيز به وى گفته خواهد شد : غرضى كه تو براى آن به تدريس علم پرداختى يا صدقه دادى و جهاد نمودى ، در دنيا حاصل گرديد ؛ اكنون به بارگاه ما هيچ نصيبى ترا نيست ! آنگاه فرشتگان را حكم دهند تا به جهّنمش ببرند ؛ اعاذنا اللّه منها .
أُولئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ إِلَّا النَّارُ
آن گروه ، كسانى اند كه نيست مر ايشان را در آخرت مگر آتش ؛
تفسير : بر اثر اين اعمال ، جز دوزخ سزاوار چيزى ديگر نباشند . كفّار جاودانه ، و مسلمان مرائى براى مدّتى محدود ؛ البتّه اگر حضرت الهى بعضى مسلمانان را به فضل و كرم خويش بخشايد ، مستثنا مى باشد .
وَ حَبِطَ ما صَنَعُوا فِيها وَ باطِلٌ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
( 16 )
و باطل شد آنچه كرده بودند در دنيا ؛ و باطل است آنچه مى كردند .
هامش
( 1 ) . براى كفّار