وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ
( 87 )
و بشارت ده مؤمنان را .
تفسير : در دنيا به فتح و فيروزى ، و در آخرت به نجات و رضاى الهى .
وَ قالَ مُوسى رَبَّنا إِنَّكَ آتَيْتَ فِرْعَوْنَ وَ مَلَأَهُ زِينَةً وَ أَمْوالًا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
و گفت موسى : اى پروردگار ما ، هر آئينه تو داده اى فرعون و سرداران او را رونق و مال ها در زندگانى دنيا ؛
تفسير : يعنى از هر حيث وسايل سرور و آسايش آنها را فراهم نمودى ؛ مثلا ، حسن صورت ، سوارى ، لباس زيبا ، اثاث البيت نفيس ، گنجها ، ثروت ، كان هاى طلا و نقره ، و غيره ؛ به آنها عنايت فرمودى .
رَبَّنا لِيُضِلُّوا عَنْ سَبِيلِكَ
اى پروردگار ما ، تا گمراه كنند از راه تو !
تفسير : اگر در
« لِيُضِلُّوا »
تعليل باشد ، مطلب اينست كه « 1 » اين سامان بطور تكوينى به اين بى استعدادان داده شده تا در نتيجهء غرور آن گمراه شوند و آن را براى گمراهى ديگران خرج كنند ، و به كمال آزادى آرزوى خود را عملى ، و قواى خود را صرف نمايند . بالاخره ، مشاهده خواهند كرد كه آن چيزها به دردشان نخواهد خورد . آفريدگار خير و شرّ اللّه است ، و ظاهر است كه هيچ فعل او خالى از حكمتى نيست . بنابرآن « 2 » ، شكى نمى باشد كه در « خلق شرّ » هم ، به اعتبار مجموعه عالم ، حكمت مى باشد ؛ و ازينجاست كه اين همه ساز و برگ به اشرار داده مىشود
« كُلًّا
هامش
( 1 ) . مقصود اينست كه
( 2 ) . بنابراين ،