تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 572

وَ ما مَنَعَهُمْ أَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقاتُهُمْ إِلَّا أَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ لا يَأْتُونَ الصَّلاةَ إِلَّا وَ هُمْ كُسالى وَ لا يُنْفِقُونَ إِلَّا وَ هُمْ كارِهُونَ ( 54 ) و باز نداشته ايشان را كه قبول كرده شود از ايشان خرجهايشان ؛ مگر اينكه به تحقيق ايشان كافر شدند به اللّه و به رسول او ؛ و نمىآيند به نماز ، مگر درحالىكه ايشان پژمرده‌دلان‌اند ، و خرج نمىكنند مگر درحالىكه ايشان ناخواهان‌اند . تفسير : سبب اصلى عدم قبول كفر آنهاست ؛ چنان كه ما چندين جا اشاره نموديم كه اعمال كافر روح ندارد ؛ از دل به نماز نيامدن و به كره مصرف نمودن ، اين همه آثار ظاهر كفر است . فَلا تُعْجِبْكَ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِها فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ كافِرُونَ ( 55 ) پس در تعجب نيندازد ترا مال‌هاى ايشان و نه اولاد ايشان جز اين نيست كه اراده دارد اللّه كه عذاب كند ايشان را به سبب آن اموال در زندگانى دنيا ، و برآيد جان‌هاى ايشان درحالىكه آنها كافر باشند .