تُصِبْكَ مُصِيبَةٌ يَقُولُوا قَدْ أَخَذْنا أَمْرَنا مِنْ قَبْلُ وَ يَتَوَلَّوْا وَ هُمْ فَرِحُونَ
( 50 )
برسد به تو مصيبتى ، مىگويند : به تحقيق گرفته بوديم كار خود را از پيش ؛ و باز مىگردند درحالىكه ايشان شادمان باشند .
تفسير : منافقان را عادت چنان بود كه چون مسلمانان را پيروز مىديدند رشك و حسد مىبردند و اگر مسلمين را سختى پيش مىآمد و چند تن از ايشان شهيد يا مجروح مىشد به فخر مىگفتند : « چه خوب شد كه از اوّل دور انديشيديم و راه نجات سنجيديم ؛ مىدانستيم كه اين بلا بر ايشان آمدنى است با ايشان همراه نرفتيم ! لاف مىزدند ، و در پيرهن نمىگنجيدند از مجامع خود واپس به خانههاى خود مىرفتند » .
قُلْ لَنْ يُصِيبَنا إِلَّا ما كَتَبَ اللَّهُ لَنا هُوَ مَوْلانا وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
( 51 )
بگو ( به ايشان ) : هرگز نرسد ما را مگر آنچه نوشته اللّه براى ما ؛ اوست كارساز ما ، و خاص بر اللّه بايد توكّل كنند مؤمنان .
قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنا إِلَّا إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ وَ نَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَنْ يُصِيبَكُمُ اللَّهُ بِعَذابٍ مِنْ عِنْدِهِ
بگو : انتظار نمىبريد به ما مگر يكى از دو نيكوئى ، و ما انتظار مىكشيم به شما كه برساند شما را اللّه عذابى از نزد خود ،