طبق اعمال ظاهريشان خواهد بود .
ازين آيت معلوم مىشود اگر كسى كلمهء اسلام را بخواند و نماز نگزارد و زكات ندهد ؛ مسلمين در انسداد راه او حق به طرفاند « 1 » . نزد امام شافعى ( رح ) ، امام احمد ( رح ) و امام مالك ( رح ) بر حكومت اسلامى فرض است كه تارك صلوة را اگر توبه نكند به قتل رساند ( نزد امام احمد ( رح ) ردّة ، و در نزد مالك و شافعى ( رح ) حدا و تعزيرا ) امّا امام ابو حنيفه ( رح ) به ضرب زياد و حبس امر مىدهد تا بميرد يا توبه كند ( حتّى يموت او يتوب ) ؛ على اى حال تخليه سبيل نزد هيچكس نيست ؛ دربارهء مانعين زكات چنين آمده است كه حكومت جبرا از اموالشان زكات بستاند و اگر برانگيزند « 2 » ، و آمادهء پيكار شوند به غرض رهنمايى به راه راست با ايشان جنگ كند واقعهء جهاد ابو بكر صديق ( رض ) مقابل مانعين زكات در كتب حديث و تاريخ معروف است .
وَ إِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَعْلَمُونَ
( 6 )
و اگر يكى از مشركين امن خواهد از تو ، امن ده وى را ، تا بشنود كلام اللّه را پس برسان او را به جاى امنش ؛ اين ( امن دادن و رساندن ) به سبب آن است كه ايشان قومىاند كه نمىدانند .
تفسير : نخست فرموده شد كه اگر از كفر باز آيند و در اسلام داخل شوند مأمون هستند ، شايد دربارهء كسى كه از اصول و احكام اسلام آگاه نباشد و به غرض تحقيق و رفع شكوك نزد مسلمانان آيد فرموده شد او را بپذيريد و در پناه و حفاظت بگيريد ، احكام خدا و حقايق و دلايل اسلام را به او برسانيد اگر نپذيرد او را نكشيد بل به مأمنى برسانيد كه مطمئن گردد بعد از آن در شمار ديگر كفّار است ، سبب دادن حكم امن آن است كه كسانى كه از اصول و حقايق
هامش
( 1 ) . حق به جانباند .
( 2 ) . شورش كنند ،