تفسير : مسلمانان از عتاب و تهديد سابق چندان ترسيدند كه از مال غنيمت كه فديهء اسيران نيز در آن شامل بود « 1 » ، بكلّى كنار گرفتند « 2 » . اين آيت به تسليت آنها فرود آمد ؛ يعنى ، از عطاياى الهى ( ج ) به طيب خاطر بخوريد . البتّه ، در جهاد مال غنيمت را چندان هدف آمال خويش مگردانيد ، و اهمّيّت مدهيد كه شما را از مقاصد عالى و مصالح كلّى باز دارد ! شما به اعتبار مصلحت وقت به راه خطا رفتيد ؛ امّا در نفس مال خبثى نمىباشد ؛ از خدا بترسيد خطاياى شما را به كرم خويش مىبخشد .
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الْأَسْرى إِنْ يَعْلَمِ اللَّهُ فِي قُلُوبِكُمْ خَيْراً يُؤْتِكُمْ خَيْراً مِمَّا أُخِذَ مِنْكُمْ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 70 ) وَ إِنْ يُرِيدُوا خِيانَتَكَ فَقَدْ خانُوا اللَّهَ مِنْ قَبْلُ فَأَمْكَنَ مِنْهُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
( 71 )
اى پيغمبر ، بگو آن را كه در دست شمااند از اسيران ؛ اگر داند خدا در دلهاى شما نيكى ، بدهد شما را بهتر از آنچه گرفته شده از شما ؛ و بيامرزد شما را و خدا آمرزنده ، مهربان است .
و اگر خواهند خيانت با تو ؛ پس هر آئينه خيانت كرده بودند با خدا پيش از اين ، پس قدرت داد بر ايشان ؛ و خدا دانا ، با حكمت است .
تفسير : بعضى از اسيران - مانند حضرت عبّاس و غيره - اسلام خويش را ظاهر كردند ؛ به
هامش
( 1 ) . مندرج بود ، داخل بود ،
( 2 ) . كناره گرفتند ، كنارى گرفتند .