نشاط دنيوى ؛ يعنى ، آنان كه در عيش و تنعّم گرفتار آمده ؛ از شآمت اعمال خويش فريفته شده ، از گرفت خدا نمىانديشند . صفت مؤمن اين است كه به هيچ حال خدا را فراموش نكند .
كسى گرفت ز كشت حيات خود حاصل * كه عيش و طيش نكردش ز ياد حقّ غافل
أَ وَ لَمْ يَهْدِ لِلَّذِينَ يَرِثُونَ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِ أَهْلِها أَنْ لَوْ نَشاءُ أَصَبْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ
آيا راه ننمود خدا براى آن كسانى كه ميراث گرفتهاند زمين را پس از هلاك ساكنان آن ، اين را كه اگر خواهيم بگيريم ايشان را به جزاى گناهان ايشان ؟ !
تفسير : چنان كه گذشتگان را مؤاخذه نموديم ، شما را هم مؤاخذه كرده مىتوانيم « 1 » .
وَ نَطْبَعُ عَلى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لا يَسْمَعُونَ ( 100 ) تِلْكَ الْقُرى نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْبائِها وَ لَقَدْ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَما كانُوا لِيُؤْمِنُوا
و مهر نهيم بر دلهاى ايشان ؛ پس ايشان نمىشنوند .
اين دهها ، خوانديم بر تو بعضى از خبرهاى آن را و بهدرستى كه آمدند به اهالى آن پيغامبران ايشان با معجزات ؛ پس هرگز نبودند كه ايمان بيارند
هامش
( 1 ) . مىتوانيم مؤاخذه بكنيم .