تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 388

برداشته شود ، حتما ايمان خواهيم آورد چنان كه آل فرعون گفته بودند : « لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَ لَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرائِيلَ . فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلى أَجَلٍ هُمْ بالِغُوهُ إِذا هُمْ يَنْكُثُونَ » ( الاعراف ، ركوع 16 ) . ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِمْ باز ، فرستاديم بعد از ايشان ، تفسير : موسى - عليه السّلام - بعد از همه انبياى موصوف ( يعنى نوح ، هود ، صالح ، لوط ، شعيب - عليهم السّلام - ) مبعوث شد . بعد از تذكار پيغمبران ممدوح ، ضمنا « سنة الله » كه در باب مكذّبين جريان داشت بيان شد ؛ و نيز در ذيل آن جماعت موجودهء كفّار تنبيه فرموده شد ؛ بعد از اداى مضمون ضمنى ، حلقهء بزرگ سلسلهء بعثت رسل بار ديگر شروع مىشود . مُوسى بِآياتِنا إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ فَظَلَمُوا بِها فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ ( 103 ) موسى را ؛ با نشانه‌هاى خويش بسوى فرعون و قوم او ؛ پس كافر شدند به آن نشانه‌ها ؛ پس بنگر چگونه بود آخر كار مفسدان . تفسير : كيست مفسدتر از آنكه فرستادگان خدا را تكذيب نمايد ؛ آيات اللّه را دروغ انگارد ؛ و حقوق و احكام آن را تلف كند ؛ مخلوق خدا را به عبادت خود وادار نمايد ؟ ! اكنون بعد از تذكار واقعات « 1 » و حقائق ضرورى ، انجام آن تشريح داده مىشود . وَ قالَ مُوسى يا فِرْعَوْنُ إِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ و گفت موسى : اى فرعون ، به‌درستى كه من پيغمبرم از جانب پروردگار