دنيا ، ورنه در آخرت ، و بال جانشان مىگردد ؛ چندان جاى خوشى نيست .
أَ فَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا بَياتاً وَ هُمْ نائِمُونَ ( 97 ) أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا ضُحًى وَ هُمْ يَلْعَبُونَ
( 98 )
آيا ايمن شدند اهل دهها از آنكه بيايد به ايشان عذاب ما شبانگاه و ايشان خفته باشند ؟ !
آيا ايمن شدند اهل دهها از آنكه بيايد به ايشان عذاب ما چاشتگاه ، و ايشان بازى مىكنند .
تفسير : هنگامى كه در عيش و آرام « 1 » ، غريق خواب غفلت و يا در كار و بار دنيا و لهو و لعب مشغول باشند ؛ عذاب خدا ( ج ) ناگهان آنها را استيلا مىكند . اين مردم از اين حادثهء ناگهانى چرا ايمن نشستهاند ؟ حال آنكه اسباب و عللى كه باعث عذاب اقوام گذشته گرديده در آنها هم موجود است ! يعنى ، كفر و تكذيب و مقابله و محاربه با سيد الانبياء - صلّى اللّه عليه و سلّم -
أَ فَأَمِنُوا مَكْرَ اللَّهِ فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ
( 99 )
آيا ايمن شدند از ناگاه گرفتن خدا ؟ ! پس ايمن نمىشود از مكر خدا مگر گروه زيانكاران .
تفسير : مكر خدا ( ج ) ( تدبير خفيّه ) عبارت از گرفت « 2 » ناگهانى خداست ، بعد از عيش و
هامش
( 1 ) . آرامش ، آسودگى ،
( 2 ) . گرفتن ، « اخذ »