وَ طَفِقا يَخْصِفانِ عَلَيْهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ
و شروع كردند كه مىچسبانيدند بر خويش از برگ درختان بهشت ؛
تفسير : چون برهنه شدند ، منفعل گرديدند ؛ و خواستند بدن خويش را با برگ بپوشند .
ازين معلوم مىشود كه اگرچه انسان هنگام آفرينش برهنه مىباشد ، امّا حياى فطرى مانع از برهنه ماندن اوست .
وَ ناداهُما رَبُّهُما أَ لَمْ أَنْهَكُما عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَ أَقُلْ لَكُما إِنَّ الشَّيْطانَ لَكُما عَدُوٌّ مُبِينٌ ( 22 ) قالا رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ ( 23 ) قالَ اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ
و ندا كرد ايشان را پروردگارشان كه آيا منع نكرده بودم شما را از اين درخت و نگفته بودم به شما كه ( هرآئينه ) شيطان به شما دشمن آشكار است ؟ !
گفتند : اى پروردگار ما ، ستم كرديم بر نفسهاى خود ، و اگر نيامرزى ما را ، و مهربانى نكنى بر ما ؛ البتّه مىباشيم از زيانكاران !
گفت ( خدا ) : فرو رويد ؛ بعض شما بعضى را دشمن خواهد بود .