مقهور كنند .
وَ يا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلا مِنْ حَيْثُ شِئْتُما وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمِينَ
( 19 )
و اى آدم ، ساكن شو ، تو و زن تو ، در بهشت ؛ پس بخوريد از هر جا كه خواهيد ؛ و مشويد نزديك به اين درخت ؛ ( پس ) خواهيد شد از گنهگاران ( ستمگاران ) !
تفسير : به آدم و حوّا - عليهما السّلام - اجازه بود كه بلامانع هرچه بخواهند بخورند و بنوشند ؛ جز يك درخت معيّن ، كه خوردن آن مناسب حيات و استعداد بهشتى آنها نبود ؛ بناءا « 1 » ، گفت : به آن نزديك مشويد ؛ ورنه خساره مىكنيد ! به عقيدهء من ، اگر
« فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمِينَ »
چنين ترجمه مىشد ، موزونتر بود : « پس مشويد از خساره « 2 » كنندگان » ؛ معنى « ظلم » نقصان و كمى و كوتاهى نيز مىآيد ؛ چون در سورهء كهف ، در
« وَ لَمْ تَظْلِمْ مِنْهُ شَيْئاً »
.
فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطانُ لِيُبْدِيَ لَهُما ما وُورِيَ عَنْهُما مِنْ سَوْآتِهِما وَ قالَ ما نَهاكُما رَبُّكُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَنْ تَكُونا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونا مِنَ الْخالِدِينَ
( 20 )
پس ( وسوسه كرد ) لغزانيد آدم و حوا را شيطان ؛ تا آشكار گرداند بر ايشان آنچه پوشيده بود از نظر ايشان ، از شرمگاه ايشان ؛ و گفت : منع نكرده است شما را پروردگار شما از اين درخت ، مگر آنكه شويد دو فرشته ؛ يا شويد از باشندگان جاويد !
هامش
( 1 ) . بنابراين ،
( 2 ) . خسارت