راه خدا ( ج ) گم شد .
ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ( 153 ) ثُمَّ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ تَماماً عَلَى الَّذِي أَحْسَنَ وَ تَفْصِيلًا لِكُلِّ شَيْءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً لَعَلَّهُمْ بِلِقاءِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ
( 154 )
به اين حكم فرموده است شما را تا پرهيزكارى كنيد .
باز ( مىگوييم : ) داده بوديم موسى را كتاب براى اتمام نعمت بر هركه نيكوكار بود ، و براى بيان هر چيزى ؛ و به جهت هدايت و مهربانى ؛ تا ايشان به ملاقات پروردگار خود ايمان آرند .
تفسير : معلوم مىشود احكامى كه در اوّل ركوع 19 :
« قُلْ تَعالَوْا أَتْلُ ما حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ »
خوانده و شنوانيده شد ، هميشه جريان داشت ؛ و همه پيغمبران و شرايع بر آن متّفق بودند ؛ پس از آن ، خداوند تورات را بر موسى - عليه السّلام - فرود آورد كه در آن احكام شرع به تفصيل مزيد درج بود ؛ تورات عطاء ، و به نيكوكاران آن روزگار نعمت خدا ( ج ) تمام گرديد ؛ ضروريّات با شرح و بسط بيان شد ؛ ابواب هدايت و رحمت گشاده گرديد ، كه مردم آن را بدانند ، و به لقاى پروردگار خويش يقين كامل حاصل كنند .
وَ هذا كِتابٌ أَنْزَلْناهُ مُبارَكٌ فَاتَّبِعُوهُ
و اين ( قرآن ) كتابيست كه فرو فرستاديمش بابركت ؛ پس پيروى كنيد آن را ،