عن الاسلام نيز داخل است ؛ چنان كه در احاديث صحيح تصريح شده ، و ائمّهء مجتهدين را بر آن اجماع است .
ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ
( 151 )
به اين حكم فرموده است شما را تا ( بود كه ) شما بفهميد .
تفسير : از اين آيت حرمت اشياى ذيل ثابت مىگردد : ( 1 ) شرك به خدا ( ج ) ؛ ( 2 ) رفتار ناشايسته با مادر و پدر ؛ ( 3 ) كشتن فرزندان ؛ ( 4 ) همه اعمالى كه دور از حياست ، چون زنا و نحو ذلك ؛ ( 5 ) قتل ناحق .
وَ لا تَقْرَبُوا مالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ
و مشويد نزديك به مال يتيم ، مگر به خصلتى كه وى نيكوتر است ، تا آنكه رسد به جوانى خود ؛
تفسير : تصرّف بىجا در مال يتيم حرام است ؛ البتّه ، به صورت احسن و مشروع ، ولىّ يتيم مىتواند در آن تصرّف كند ؛ هنگامى كه يتيم جوان شود ، و بتواند فرايض خود را انجام دهد ، به خود آن سپرده شود .
وَ أَوْفُوا الْكَيْلَ وَ الْمِيزانَ بِالْقِسْطِ لا نُكَلِّفُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها
و تمام كنيد پيمانه و ترازو را به انصاف ؛ تكليف نمىكنيم هيچكس را مگر قدر طاقت او ؛
تفسير : بر وفق طاقت خويش در اجراى اين احكام بكوشيد ؛ تا اين اندازه مكلّفيد ؛ خدا هيچكس را افزون از توانائى او تكليف نمىدهد .