وَ إِذا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوا وَ لَوْ كانَ ذا قُرْبى
و چون سخن گوئيد ، پس رعايت انصاف نمائيد ، و اگرچه محكوم عليه صاحب قرابت باشد ؛
تفسير : در گفتن حقّ و انصاف بايد دوستى و خويشاوندى مانع نگردد .
وَ بِعَهْدِ اللَّهِ أَوْفُوا
و به عهد خدا وفا كنيد ؛
تفسير : در تعميل « 1 » اوامر و نواهى خدا پابند باشيد ؛ نذرى كه به خدا ( ج ) مىپذيريد ، يا سوگندى كه مىخوريد ، به شرطى « 2 » كه غير مشروع نباشد ، آن را انجام دهيد .
ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ( 152 ) وَ أَنَّ هذا صِراطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ وَ لا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ
به اين حكم فرموده است شما را تا پند بپذيريد .
( و هرآئينه ) اين راه من است ( راه ) راست ؛ پس پيروى كنيد آن راه را ؛ و مكنيد پيروى راههاى ديگر را ، كه ( اين راهها ) جدا گرداند شما را از راه خدا ؛
تفسير : به احكامى كه در فوق مذكور شد پابندى كردن ، و عهد خدا را اعتقادا و عملا ايفا نمودن ، اين است صراط مستقيم ، يعنى راه راست . درخواست اين راه در سورهء فاتحه تلقين شده بود ؛ اين راه به شما نموده شده ؛ اكنون رفتار بر آن كار شماست ؛ هركه سواى آن به راهى رفت ، از
هامش
( 1 ) . انجام ، اجراى
( 2 ) . به شرط آنكه