بودند ؛ پس چون افتضاح مكذّبين و دشمنان انبياء پيش همه آشكار است ؛ خدا ( ج ) اينها را هم مثل مجرمين گذشته سزا داده مىتواند « 1 » .
قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ
( 11 )
بگو : سير كنيد در زمين ؛ باز نظر كنيد : چگونه شد آخر كار تكذيبكنندگان .
تفسير : بعد از سير و سياحت دنيا و مشاهدهء آثار اقوام تباه شده ، اگر واقعات ماضيه را به نظر عبرت ديديد ، عاقبت اقوام در اثر تكذيب انبياء واضح به نظر خواهد آمد . از افتضاح مكذّبين ، افتضاح مستهزئين را قياس بايد كرد كه چگونه خواهد شد .
قُلْ لِمَنْ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ قُلْ لِلَّهِ كَتَبَ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ لا رَيْبَ فِيهِ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ
( 12 )
بگو : كراست آنچه در آسمانها و زمين است ؟ بگو : خدايراست ؛ نوشت بر خود مهربانى ؛ البتّه جمع كند شما را در روز قيامت ، هيچ شك نيست در آن ؛ آنان كه زيان كردند در حقّ خويشتن ، پس ايشان ايمان نمىآرند ؛
تفسير : چون در تمام آسمانها و زمين سلطنت الهى است ؛ چنان كه مشركين هم اقرار داشتند ؛
هامش
( 1 ) . مىتواند سزا بدهد ، كيفر بكند .