تفسير : اگر كسى پيش از فرود آمدن حكم و يا پيش از اسلام در زمانهء جاهليّت به اين كار ارتكاب كرده باشد ، اكنون خدا را به وى تعرّضى نيست ؛ حال آنكه عرب پيش از اسلام هم در حالت احرام شكار را نهايت بد مىدانستند ؛ بنابرآن ، مؤاخذه بر آن بى جا نبود ، كه چيزى كه موافق زعم شما داخل جرائم بود ، ارتكاب آن چرا به ظهور رسيد .
وَ مَنْ عادَ فَيَنْتَقِمُ اللَّهُ مِنْهُ وَ اللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انْتِقامٍ
( 95 )
و هركه ديگر بار بكند ، پس انتقام گيرد خدا از وى ، و خدا غالب ، صاحب انتقام است .
تفسير : هيچ مجرمى از قبضهء قدرت او برآمده فرار كرده نمىتواند « 1 » ، و نه خدا ( ج ) از آن جرايمى كه به مقتضاى عدل و حكمت قابل مجازات مىباشد ، مىگذرد ؛ الا ما شاء اللّه .
أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَ طَعامُهُ مَتاعاً لَكُمْ وَ لِلسَّيَّارَةِ وَ حُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ ما دُمْتُمْ حُرُماً وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
( 96 )
حلال كرده شده براى شما شكار دريا و خوردن آن ، منفعتا براى شما و براى كاروان شما ؛ و حرام كرده شده بر شما شكار بيابان ، تا وقتى كه احرام بسته باشيد ؛ و بترسيد از خدا كه بسوى وى جمع كرده خواهيد شد .
هامش
( 1 ) . نمىتواند از قبضهء قدرت او بيرون آيد و فرار كند ،