تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 152

شكار ماهى منع كرده بود ؛ مگر « 1 » آنها از مكر و حيله به مخالفت حكم پرداختند و از حد تجاوز كردند ؛ خداى تعالى به آنها عذابى به غايت ذلّت‌آور نازل كرد . همين‌طور ، حق تعالى امّت محمّديّه را درين مسئله اندكى آزمايش فرمود تا در حالت احرام شكار نكنند . در موقع حديبيّه ، وقتى كه اين حكم فرستاده شد ، شكار آنقدر زياد و قريب بود كه با دست گرفته و با نيزه كشته مىتوانستند « 2 » ؛ ليكن اصحاب رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و سلّم - به اثبات رسانيدند كه در امتحان خدا هيچ قوم دنيا برابر آنها كامياب شده نمىتواند . « 3 » لِيَعْلَمَ اللَّهُ مَنْ يَخافُهُ بِالْغَيْبِ تا معلوم كند خدا كسى را كه از وى مىترسد در غيب ؛ تفسير : از لفظ « لِيَعْلَمَ اللَّهُ » و هم « 4 » حدوث علم بارى خطور مىكند ؛ براى ازالهء آن ، در آغاز پارهء « سَيَقُولُ » فائدهء « إِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَتَّبِعُ الرَّسُولَ » را ملاحظه كنيد . فَمَنِ اعْتَدى بَعْدَ ذلِكَ فَلَهُ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 94 ) پس هركه از حد گذرد بعد از اين ، پس مراوراست عذاب دردناك . يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ اى مؤمنان ، مكشيد صيد را و حال آنكه شما محرم باشيد ؛ تفسير : در اين باره بعضى احكام در آغاز سورهء مائده گذشته‌اند . وَ مَنْ قَتَلَهُ مِنْكُمْ مُتَعَمِّداً و هركه بكشد او را از شما قصدا ؛