تفسير : ازين معلوم شد كه تا وقتى كه در ميان مسلمانان محبّت و اخوّت مستحكم بوده ، رهسپار جادّهء رشد و صلاح باشند ، و در اجتناب از فساد بكوشند ؛ چنان كه در بين اصحاب معمول بود ، تمام مساعى اهل كتاب در مقابل آنها بيهوده مىباشد .
وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْكِتابِ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَكَفَّرْنا عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ لَأَدْخَلْناهُمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ
( 65 )
و اگر هر آئينه اهل كتاب ايمان مىآوردند و مىترسيدند ، البتّه دور مىكرديم از اوشان گناهانشان را ، و داخل مىكرديم اوشان را در باغهاى نعمت .
تفسير : باوجوداين همه جرايم شديد و اعمال زشت ، اكنون نيز اگر اهل كتاب از كردار خويش تائب مىشدند ، و به حضرت پيغمبر ( ص ) و قرآن كريم ايمان مىآوردند ، و تقوى مىكردند ، دروازهء توبه بسته نشده ؛ خداوند ( ج ) از كمال فضل و رحمت آنها را به نعمتهاى اين جهان و آن جهان سرفراز مىگردانيد . رحمت خداى متعال بزرگترين گنهكاران را نيز آنگاه كه شرمنده و معترف باز آيند ، مأيوس نمىگرداند .
وَ لَوْ أَنَّهُمْ أَقامُوا التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ
و اگر اوشان قائم مىداشتند تورات و انجيل را ، و آنچه نازل شده بر اوشان از جانب پروردگارشان ؛