كردن ، زيان زدن .
تفسير :
ذلِكَ مِنْ أَنْبَاءِ الْقُرَى نَقُصُّهُ عَلَيْكَ مِنْهَا قَائِمٌ وَحَصِيدٌ
يعنى : اى پيامبر و اى مخاطب ، اين اخبار از قصص و سرگذشتهاى مجتمعات انسانى است كه ما براى تو بازگو مىكنيم ؛ از آنان برخى پابرجا و برخى درو شده است .
يعنى : در مجتمعات و قبايل كه تاريخ ممتد اين جهان در كرانههاى مختلف كرهء زمين بر آنها گذشته برخى هنوز سرپا و زنده هستند و مورد عذاب واقع نشدهاند و برخى حصيدند يعنى همانند زرعى درو شده و نابود گشتهاند مانند اقوام شش گانهاى كه ذكر شدند .
وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلكِن ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ فَمَا أَغْنَتْ عَنْهُمْ آلِهَتُهُمُ الَّتى يَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ مِن شَىْءٍ لَمَّا جَاءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍ
يعنى : نسبت به آنهايى كه مثل زرع درو شدند و مشمول عذاب خدا گشتند ما ستم نكرديم ، و لكن آنها به نفس خود ستم نمودند ، يعنى به واسطهء اصرار بر شرك و كفر و ارتكاب گناهان كبيره . و چون به سزاى اعمالشان عذاب خدا بر آنان فرود آمد ، بتها و معبودهايى كه پيوسته در مواقع خطر به جاى خدا آنها را مىخواندند ، چيزى از عذاب الهى را از آنها دفع نكردند و آن خدايان بر آنها جز زيان و هلاكت و بريدن پيوند با خدا و مؤمنان نيفزودند .
وَكَذلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَى وَهِيَ ظَالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ « 102 » إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِمَنْ خَافَ عَذَابَ الآخِرَةِ ذلِكَ يَوْمٌ مَجْمُوعٌ لَهُ النَّاسُ وَذلِكَ يَوْمٌ مَشْهُودٌ « 103 » وَمَا نُؤَخِّرُهُ إِلَّا لِاجَلٍ مَعْدُودٍ « 104 »
تفسير روان (فارسى) — صفحة 502
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٥٠٢