شويد كه پس از آن گرفتار عذاب خدا خواهيد شد ؛ و اين وعدهاى است كه دروغى در آن نيست .
فَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا صَالِحاً وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَمِنْ خِزْىِ يَوْمِئِذٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِىُّ الْعَزِيزُ
پس چون فرمان ما دررسيد ( يعنى پس از گذشت سه روز ، دستور انشايى ما به فرشتگان عذاب در رسيد ، يا ارادهء حتمى تكوينى ما به هلاكت آنها تعلّق يافت ) صالح و كسانى را كه همراه او ايمان آورده بودند به فضل و رحمت خود از شرّ آن قوم و از خوارى و رسوايى آن روز نجات بخشيديم . بىترديد ، پروردگار توست كه نيرومند مقتدر است .
وَأَخَذَ الَّذيِنَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِى دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ
يعنى : و كسانى را كه ستم كردند صيحهء موعود فرا گرفت ، پس همه در خانههاى خود به زانو درآمدند .
الف لام الصيحة عهد است و اشاره به صيحهء عذابى است كه از علم ازلى الهى گذشته و در لوح محفوظ مندرج گشته و در زمانى به صالح پيامبر ابلاغ شده و در روز موعودى قوم صالح را فرا گرفته ، و آن بانگ شديد جبرئيل امين بود كه به يك بار همهء آن سرزمين را لرزانيد ، كوههاى بلند و برجهاى مرتفع و سقف خانهها همه فرو ريخت و زندهاى جز صالح پيامبر و پيروانش نماند مگر آن كه جسد بىجانش بر خاك افتاد و نقش زمين گرديد .
كَأَن لَمْ يَغْنَوْا فِيهَا أَلَا إِنَّ ثَمُودَ كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلَا بُعْداً لِثَمُودَ
يعنى : آن چنان هلاك شدند كه گويى از آغاز در آن شهر و ديار سكونت نداشتند ! زيرا همهء زندههاى متحرك در خانه و كوچه و ديار و صحرا به يك بار تبديل به جماد شدند و مرگ و سكوت و سكون بر همه جا حاكم گشت . آگاه باشيد كه بىترديد قوم ثمود به پروردگارشان كفر ورزيدند ، يا كفران نعمت او كردند . آگاه باشيد كه دورى و لعنت باد بر ثمود . و اين جملات تأكيد است در اظهار كفر و لعن آنها مانند آيهء ( 60 ) همين سوره .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 481
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٤٨١