مراد از مژدههاى دنيا وعدههاى وافر و اكيد خداوند در كتابهاى آسمانى و از زبان پيامبران است ، خواه راجع به امور دنيا باشد ، مانند پيروزى در جنگ ، شكست شرك و كفر ، گسترش دين ، غلبهء اسلام بر مذاهب و شرايع و خلافت جهانى صالحان ، و خواه راجع به امور آخرت از رحمتهاى واسعهء حق و بهشت برين ، و هرگز سخنان خدا را تبديلى نيست . يعنى هيچ يك از وعدههاى دنيوى و اخروى او تبديل نمىشود و قابل تخلّف نيست . اين است فوز عظيم و كاميابى بزرگ .
وَلَا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ إِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
يعنى : و اى پيامبر ، گفتار مشركان تو را غمگين نكند . ( مراد تجليل آنهاست از بتها و عزيز و مقتدرخواندن آنها و باليدن به عبادت آنها ، و انكار نبوت ، و تهديد به جنگ ، و استهزا به كتاب آسمانى ، و اطلاق نامهاى ناروا بر پيامبر و كتابش . ) حقيقت اين است كه عزت و اقتدار ، همه از آنِ خداست ، اوست كه شنوا و داناست . يعنى آنها با آن گفتارها نمىتوانند براى هدفهاى پليد و معبودهاى باطل خود حقّانيت و عزت كسب كنند و خدا نسبت به همهء سخنانشان شنوا و به تصميماتشان داناست .
أَلَا إِنَّ لِلَّهِ مَن فِي السَّماوَاتِ وَمَن فِي الْأَرْضِ وَمَا يَتَّبِعُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ شُرَكَاءَ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَإِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ « 66 » هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِراً إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ « 67 »
لغت و اعراب :
مَن فى السموات ؛ كلمهء « من » در هر دو مورد محتمل است كه به معناى « ما » باشد . و ما يتّبع « ما » نافيه است . شركاء مفعول « يتّبع » بهتقدير « شركاء على الحقيقة يا أحقّاء بالشركة » .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 398
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٩٨