تحصّن از قدرت شما و اظهار كفريات و نفاق خود ، به يقين با سرعت تمام بهسوى آنها روى مىآوردند .
وَمِنْهُمْ مَن يَلْمِزُكَ فِي الصَّدَقَاتِ فَإِنْ أُعْطُوا مِنْهَا رَضُوا وَإِن لَمْ يُعْطَوْا مِنْهَا إِذَا هُمْ يَسْخَطُونَ « 58 » وَلَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا مَاآتَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ سَيُؤْتِينَا اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَرَسُولُهُ إِنَّا إِلَى اللَّهِ رَاغِبُونَ « 59 »
لغت و اعراب :
مَن يلمزك ، مراد از « مَن » موصول جمع است و مفرد بودن ضمير اوّل به لحاظ قرب به لفظ است و پنج ضمير ديگر به لحاظ معناست . لَمَزَه - از باب ضَرَب و نَصَر - : از او خرده گرفت . لوآنَّهم « لو » براى تمنّى است يعنى اى كاش ، و يا شرطيه است و جوابش محذوف بهتقدير « لكان خيراً لهم » در آخر آيه . لم يُعطَوا اصلش « لم يعطَيُوا » مجهول است كه ياء حذف شده است . إذا هم « إذا » به معناى فاء جزائيه است .
تفسير :
وَمِنْهُمْ مَن يَلْمِزُكَ فِى الصَّدَقَاتِ فَإِنْ أُعْطُوا مِنْهَا رَضُوا وَإِن لَمْ يُعْطَوْا مِنْهَا إِذَا هُمْ يَسْخَطُونَ
يعنى : و از آنان كسانى هستند كه از تو دربارهء قسمت صدقهها و زكاتها عيب مىگيرند ، پس اگر سهمى از آن به آنان داده شود خشنود مىگردند ، و اگر داده نشود ناگاه خشمناك مىشوند .
از تفريع « فإن اعطوا » معلوم مىشود كه عيبگيرى در جايى است كه چيزى به آنها نرسد هرچند استحقاق نداشته باشند . و عيبگيرى آنها اين بوده كه مثلًا مىگفتند : اين تقسيم عادلانه نيست ، پيامبر خويشان خود را مقدم مىدارد .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 287
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٨٧