مىديدند آن را حلال و بهجاى آن شعبان يا رمضان را حرام مىكردند ، لكن عنوان و تعداد چهارماه را حفظ مىكردند ، و طبعاً گاهى بهجاى ماههاى اصلى بدلهاى اضطرارى مىآمد و حرام خدا حلال مىشد ، و قهراً حلال خدا هم به عنوان بدعت حرام مىشد .
معناى آيه : جز اين نيست كه تأخير ، يعنى تأخير انداختن حرمت ماهى به ماه ديگر زيادتى در كفر است و بدين سبب كسانى كه كافر شدهاند به گمراهى كشانده مىشوند . مراد از « زيادتى در كفر » اين است كه حرام قطعى خدا را حلال شمردن ، نوعى از كفر است كه بر كفر اصلى آنها افزوده مىشود . و مراد از « به گمراهى كشانده شدن كافران » سرايت اين بدعت به كفّار ديگر يا نسل بعدى آنهاست كه آنها نيز به گمراهى كشانده مىشوند .
يُحِلُّونَهُ عَاماً وَيُحَرِّمُونَهُ عَاماً لِيُوَاطِئُوا عِدَّةَ مَاحَرَّمَ اللَّهُ فَيُحِلُّوا مَا حَرَّمَ اللَّهُ
يعنى : ماه حرام اصلى را در سالى حلال مىكنند و در سالى ديگر حرام مىكنند ، براى اينكه هم با شمارهء آنچه خدا حرام كرده موافقت نمايند و هم حرام خدا را حلال كنند .
زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمَالِهِمْ وَاللَّهُ لَايَهْدِى الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ
يعنى : زشتى كارشان براى آنها آراسته شده است - بهوسيلهء هواهاى نفسانى و شياطين انسى و جنّى - و خداوند گروه كافران را هدايت نمىكند . يعنى پس از عرضهء دين و ابلاغ شريعت و اتمام حجت بهواسطهء پيامبران ، و انكار و ردّ از جانب آنان ، هدايتها و توفيقات پذيرا شدگان را دربارهء آنها جارى نمىكند .
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ أَرَضِيتُمْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ « 38 » إِلَّا تَنْفِرُوا يُعَذِّبْكُمْ عَذَاباً أَلِيماً وَيَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوهُ شَيْئاً وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ « 39 »
تفسير روان (فارسى) — صفحة 272
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٧٢