أَلَا تُقَاتِلُونَ قَوْماً نَكَثُوا أَيْمَانَهُمْ وَهَمُّوا بِإِخْرَاجِ الرَّسُولِ وَهُم بَدَءُوكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ أَتَخْشَوْنَهُمْ فَاللَّهُ أَحَقُّ أَن تَخْشَوْهُ إِن كُنتُم مُؤْمِنِينَ « 13 » قَاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْدِيكُمْ وَيُخْزِهِمْ وَيَنصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَيَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ « 14 » وَيُذْهِبْ غَيْظَ قُلُوبِهِمْ وَيَتُوبُ اللَّهُ عَلَى مَن يَشَاءُ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ « 15 »
تفسير :
أَلَا تُقَاتِلُونَ قَوْماً نَكَثُوا أَيْمَانَهُمْ وَهَمُّوا بِإِخْرَاجِ الرَّسُولِ وَهُم بَدَءُوكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ
اين آيه تا چهار آيهء بعد در ترغيب مؤمنان است بر جهاد با كفّار ، اعمّ از مشرك و اهل كتاب ، به خاطر جرم و خيانتهايى كه از آنها صادر شده بود و ادامه داشت . و نيز در بيان اين است كه اين جهاد ، آزمايش است و عاقبت نيك دارد .
معناى آيه در خطاب مسلمين و استفهام ترغيبى و ايجابى از آنها اين است : آيا با گروهى كه سوگندهاى خود را شكستند و تصميم گرفتند كه فرستادهء خدا را بيرون كنند نمىجنگيد ؟ در حالى كه آنها بودند كه نخستين بار بر ضد شما جنگ را آغاز كردند .
مراد از اين قوم ، مشركان و اهل كتاباند كه سه جنايت بزرگ از آنها صادر شد : اول شكستن پيمانها و سوگندها كه مشركان در مكّه ، و يهود در مدينه انجام دادند . دوم تصميم مشركان مكّه به بيرون كردن پيامبر كه عملى شد ، و تصميم يهود به بيرونكردن او از مدينه كه ناموفق بود . سوم اينكه همهء خيانتها از ناحيهء آنها شروع شد .
أَتَخْشَوْنَهُمْ فَاللَّهُ أَحَقُّ أَن تَخْشَوْهُ إِن كُنتُم مُؤْمِنِينَ
تفسير روان (فارسى) — صفحة 250
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٥٠