لغت و اعراب :
ليميز متعلّق است به يحشرون در آيهء قبل . ماز الشىءَ - از باب ضَرَب - : آن را از غير آن جدا كرد . طيّب : هر چيز پاكيزه و پسنديده در نزد عقل و طبع . خبيث : هر چيز پليد و ناپسند ، و مراد جنس است و افادهء عموم مىكند . رَكَمَ الشىء - از باب نَصَر - : جمع كرد آن را و روى هم ريخت و انباشته كرد . مرجع ضماير مفرد بعضه ، فيركمه ، فيجعله « الخبيث » است .
تفسير :
[ هزينههاى حسرت بار كافران در جنگ ]
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّوا عَن سَبِيلِاللَّهِ فَسَيُنْفِقُونَهَا ثُمَّ تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُونَ
اين آيه پس از واقعهء بدر است و اشاره به انفاقات كفّار بر ضد اسلام در آن جنگ دارد ، و نيز غيبگويى است دربارهء آنچه در آينده در جنگ احد و غيره هزينه خواهند كرد . و گفته شده كه در جنگ بدر سران مكّه و مشركان ، قريب هزار سرباز به اجرت استخدام كرده بودند و علاوه بر تهيهء مراكب جنگى و ادوات و ابزارهاى نبرد و تأمين اجرت سربازان ، روزى ده شتر براى تهيهء غذاى آنها نحر مىكردند و همه را عدّهاى از سران قريش و مشركين در راه مبارزه با دين محمد صلى الله عليه و آله و شكست سپاهيان اسلام و جلوگيرى از دعوت و نفوذ شريعت پيامبر اسلام انفاق مىنمودند . و در جنگ احد نيز كه پس از مدتى از بدر واقع گرديد ، دو هزار سرباز استخدامى داشتند ، علاوه بر آنچه بهترغيب و تهديد ، از فِرَق مختلف كفّار بر ضد مسلمين بسيج نموده بودند ، و هزينهء آن جنگ را نيز سران قريش متكفّل بودند .
معناى آيه : بىترديد ، كسانى كه كفر ورزيدند و منكر دعوت و كتاب و شريعت محمد صلى الله عليه و آله شدند پيوسته اموال خود را انفاق مىكنند تا مردم را از راه خدا باز دارند ، يعنى چنان كه در جنگ بدر مصرف نمودند . پس به زودى نيز مصرف خواهند نمود ، يعنى در غزوهء احد و غيره ، سپس همان اموال براى آنها حسرتى در دل خواهد بود و سپس خود نيز مغلوب خواهند شد .