ندارد . حجارة : جمع حَجَر ، سنگ .
تفسير :
[ يهود عنود و درخواست عذاب ]
وَإِذْ قَالُوا اللَّهُمَّ إِن كَانَ هذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِندِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِنَ السَّماءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ
كفّار قريش و مشركان مكّه معتقد به وحى و رسالت نبودند ، پس اين آيه و آيهء بعد به قرينهء ظهورشان در جواز نزول وحى و كتاب آسمانى بر بشر و ذكر استغفار ، دربارهء برخى از معاندان اهل كتاب در مدينه است كه همانند جملهء معترضه در ميان آيات مشركان قرار گرفته است .
معناى آيه : و به ياد آور هنگامى را كه گفتند : اى خداوند ، اگر اين همان حقّ از جانب توست ، يعنى اين نبوتى كه محمد صلى الله عليه و آله از جانب تو ادعا مىكند يا اين قرآن كه مىگويد از نزد خداست همان نبوت و كتاب حق است كه تو بر بشرها مىفرستى و واقعاً او راست مىگويد ، پس بر سر ما سنگهايى از آسمان بباران ، يعنى همان گونه كه بر قوم لوط باراندى ، و يا بر ما عذابى دردناك بياور ، يعنى نظير غرق در آب و صيحهء آسمانى و باد مسموم و خسف در زمين و غير اينها كه بر ملتهاى گذشته فرستادى .
بايد دانست كه اين درخواست ، از غايت نادانى و تعصب جاهلى و عناد است ، و در واقع مىگويند كه ما حاضر نيستيم برخى از دستورات آسمانى تو را بپذيريم هرچند نابود گرديم ! و ممكن است اين كلام كنايه از اين باشد كه يقيناً آنها حق نيست و الّا ما تقاضاى عذاب نمىكرديم .
[ چرا خدا بر اين امت عذاب كلى نمىفرستد ؟ ]
وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فِيهِمْ وَمَا كَانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ
يعنى : اى پيامبر ، خداوند بر آن نيست كه آنها را عذاب كند ، يعنى هرچند به همان عذابها كه درخواست نمودند ، در حالى كه تو در ميان آنها هستى . و تعبير به « مَا كَانَ اللّهُ » بهخاطر استبعاد است ، يعنى هرگز خدا چنين نمىباشد و سزاوار عظمت و حكمت و رحمت او نيست كه با وجود پيامبر معصوم ، فرستادهء خويش در ميان امّتش آنها را دستهجمعى عذاب نمايد . و از اين رو نوح را در كشتى نشاند ، ابراهيم را از بينالنهرين بيرون برد ، لوط را از شهر خارج كرد و يونس هم از ميان ملت بيرون شده بود ، تا