تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير روان (فارسى) — صفحة 132

مساهمون:

ص١٣٢
حيوانات غير قابل اكل و نيز اعمال و عقايد و اخلاق پليد و خبيث ، حرام مىكند . وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِى كَانَتْ عَلَيْهِمْ يعنى : و از دوش آنها بارهاى سنگينشان و زنجيرهايى را كه بر گردنشان بوده برمىدارد و فرو مىنهد . مراد از بار و زنجير ، كارهاى بسيار سختى است كه از زمان موساى كليم تا زمان محمد صلى الله عليه و آله بر آنها تحميل شده بود ، برخى به واسطهء كتاب‌هاى آسمانى به سزاى گناهانشان ، و برخى به جعل و بدعت علماى اهل كتاب به واسطهء تحريف دو كتاب ، و برخى به اخذ از رسوم و آداب و سنن مشركان مانند لزوم قصاص در قتل عمدى و خَطَأى ، و وجوب بريدن عضوى كه گناه از آن صادر شده ، و كندن پوست بدن به جاى شستن از نجاست بول ، و حرمت صيد ماهى در روز شنبه و خوردن چربى و پيه بدن شمارى از حيوانات حلال گوشت و غير اين‌ها . فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِى أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ يعنى : پس كسانى كه به آن پيامبر ايمان آوردند و او را تعظيم و تجليل كردند و به او يارى رساندند و از آن نورى كه همراه او نازل شده پيروى نمودند ، آنها هستند كه رستگارند . مراد از « نور » قرآن مجيد است كه همراه نبوت او نازل گشته . و محتمل است به‌قرينهء تعبير « معه » مراد از نور ، وصىّ معصوم او باشد كه دستور ولايت او همراه منصب نبوت بر او فرود آمده است . بايد دانست كه در مجموع اين آيهء شريفه ، ده صفت زير براى پيامبر اسلام ذكر شده است : رسول ، نبىّ ، امّى ، نامبرده شده در تورات ، مذكور در انجيل ، امر كنندهء به‌معروف ، نهى كنندهء از منكر ، حلال كنندهء پاكيزه‌ها ، حرام كنندهء خبائث و بردارندهء سنگينىها و زنجيرها از مردم . كه سه صفت اول مجتمعاً جز در اين آيه و آيهء بعد ، در جاى ديگر اين كتاب كريم ياد نشده ، و اين صفت‌هاى سه گانه در متن تورات و انجيل در تعريف و توصيف او تصريح شده است . و پنج قسم اول به عنوان صفت كمال و معرفى شخص او ، و پنج قسم ديگر به عنوان صفت فعل و جزء برنامه‌هاى عملى او بيان گرديده كه در هيچ شريعتى اين امور