شريك و همتا مىسازند .
ظاهر آيه اين است كه مراد از « الّذين » در دو مورد اين آيه همان گروه مشركان است و سه صفت بر آنها منطبق شده كه مفاد صلههاى الَّذين و جملهء آخر آيه است .
قُلْ تَعَالَوْا أَتْلُ مَاحَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ أَلَّا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئاً وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَاناً وَلَاتَقْتُلُوا أَوْلَادَكُم مِنْ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَإِيَّاهُمْ وَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ ذلِكُمْ وَصَّاكُم بِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ « 151 »
لغت و اعراب :
[ پاره اى از احكام حرام خدا ]
تعالَوا امر به بالا آمدن است و استعمال شده به معناى « بياييد » . ألّا تشركوا « أن » تفسيريه و « لا » ناهيه است و جمله تفسير تلاوت است . و بالوالدين به تقدير « و أحسنوا بالوالدين » عطف است به لا تشركوا . املاق : انفاق كردن به قدرى كه فقير گردد . فواحش : جمع فاحشه ، كار بسيار زشت .
تفسير :
قُلْ تَعَالَوْاْ أَتْلُ مَاحَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ
اين آيه و دو آيهء بعد در بيان محرّماتى است كه در تمام شرايع الهى حرام بوده و ظاهراً حرمتشان از مستقلّات عقليه نيز هست ، يعنى عقل سليم با لحاظ حال بشر و مصالح و مفاسد اجتماع انسانى حكم به قباحت و زشتى آنها مىكند ، و مجموعاً نُه امر است .
معناى آيه : اى پيامبر ، به كفّار بگو : بياييد آنچه را كه خداوند ، پروردگار شما در تمام شرايع الهى و كتابهاى آسمانى بر شما جامعهء بشرى حرام كرده بازگو كنم .
و آنها امور زير است :