رسالت ، و هدايت نموديم به كتاب آسمانى و شريعت .
ذلِكَ هُدَى اللّهِ يَهْدِي بِهِ مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَلَوْ أَشْرَكُوا لَحَبِطَ عَنْهُم مَاكانُوا يَعْمَلُونَ « 88 » أُولئِكَ الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ فَإِن يَكْفُرْ بِهَا هؤُلَاءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْماً لَيْسُوا بِهَا بِكَافِرِينَ « 89 » أُولئِكَ الَّذِينَ هَدَى اللّهُ فَبِهُدَاهُمُ اقْتَدِهْ قُل لَاأَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرَى لِلْعَالَمِينَ « 90 »
لغت و اعراب :
اقتده امر است ، ياء آخرش حذف شده و هاء وقف آمده . عليه أجراً ، ضمير مجرور راجع است به ابلاغ رسالت يا قرآن كه از سياق كلام معلوم مىشود ، و ضمير هو راجع است به قرآن .
تفسير :
ذلِكَ هُدَى اللَّهِ يَهْدِى بِهِ مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِ
« ذلك » اشاره است به هدايت خاصى كه براى پيامبران گذشته ذكر شد يعنى هدايت به صراط مستقيم در قالب نبوت و رسالت . يعنى آن هدايت خاصّ خداوند است كه هركس از بندگانش را بخواهد طبق ارادهء ازلى و اقتضاى حكمت بدانگونه هدايت مىكند .
وَ لَوْ أَشْرَكُواْ لَحَبِطَ عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَعْمَلُونَ
يعنى : و اگر همان كسانى كه مشمول هدايت خاص شدهاند و بدان مقامها نايل گشتهاند ، شرك مىورزيدند حتماً همهء آنچه انجام داده بودند از عقايد حقّه و اعمال نيك از آنها حبط و باطل مىشد . و اين آيه دربارهء پيامبران گذشته نظير خطاب عامّ در آيهء 65 سورهء
تفسير روان (فارسى) — صفحة 410
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٤١٠