قُلْ أَرَأَيْتَكُمْ إِنْ أَتَاكُمْ عَذَابُ اللَّهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً
يعنى : اى پيامبر ، در خطابى به آنها بگو : به من خبر دهيد اگر به سزاى كفر و طغيانتان در اين دنيا عذاب خداوند بر شما به نحو ناگهانى برسد ، يعنى مانند صاعقه و زلزله و سيل و تگرگ ؛ و يا عذابى آشكارا يعنى با مقدماتى هشداردهنده ، مانند امراض مسرى و مانند آن ؛
هَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ
يعنى : در اين حوادث ، جز ستمكاران هلاك مىشوند ؟ استفهام انكارى است ، يعنى تنها ستمكاران هلاك مىشوند هرچند حادثه فراگير باشد ، زيرا مراد ، هلاكت به مرگ بد و ميتهء جاهليت و با سوء عاقبت و باقى گذاشتن سنت سيّئه است كه عايداتش جز غضب خدا و عذاب آخرت نيست . و اما مؤمنانى كه در اين گونه حوادث كشته مىشوند مرگشان مبارك و با سعادت و به حكم شهادت و نزول بر كريم مطلق است .
وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ فَمَنْ آمَنَ وَأَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ « 48 » وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا يَمَسُّهُمُ الْعَذَابُ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ « 49 »
تفسير :
وَ مَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَ مُنذِرِينَ
اين آيه و آيهء بعد مبيّن امرى عظيم و كلّى است ، و آن هدف اصلى از فرستادن پيامبران الهى بهسوى مردم است . يعنى : ما پيامبران را در طول تاريخ بهسوى جامعهء بشرى نمىفرستيم جز براى اين كه بشارتدهنده و بيمدهنده باشند . يعنى نخست كتاب و شريعتى را كه همراه آوردهاند به مردم خويش ابلاغ نمايند ، سپس پذيرندگان و مطيعان را بشارت ، و منكران و طاغيان را بيم دهند .
فَمَنْ ءَامَنَ وَ أَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لَاهُمْ يَحْزَنُونَ
كلام قبلى بيان وظايف رسولان بود و اين جمله و آيهء بعد مبيّن حكم عكسالعمل
تفسير روان (فارسى) — صفحة 375
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٧٥