قُلْ أَيُّ شَيْءٍ أَكْبَرُ شَهَادَةً قُلِ اللّهُ شَهِيدٌ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَأُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لِأُنذِرَكُم بِهِ وَمَن بَلَغَ أَئِنَّكُمْ لَتَشْهَدُونَ أَنَّ مَعَ اللّهِ آلِهَةً أُخْرَى قُل لَا أَشْهَدُ قُلْ إِنَّمَا هُوَ إِلهٌ وَاحِدٌ وَإِنَّنِي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ « 19 » الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمُ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَايُؤْمِنُونَ « 20 »
لغت و اعراب :
من بَلَغَ ، فاعل « بَلَغ » قرآن ، و ضمير موصول محذوف است ، به تقدير « من بلغه هذا القرآن » . و اوحى عطف است به اللَّه و مقول قول است . مما تشركون « ما » موصوله يا مصدريه است . الذين خسروا مبتدا ، فهم لا يؤمنون خبر . ابن ، پسر و مطلق اولاد تغليباً .
تفسير :
قُلْ أَىُّ شَىْءٍ أَكْبَرُ شَهَادَةً قُلِ اللَّهُ شَهِيدٌم بَيْنِى وَ بَيْنَكُمْ
اثبات توحيد خدا و اين كه او يكتاست و شريكى ندارد ، در برابر مشركان ، همان گونه كه با عقل سليم و حجج و برهانهاى قويم ممكن است ، از راه نقل و شرع كه مقارن معجزات باهره است نيز راهى صحيح است و سوق آيه در بيان اين مطلب و پاسخ از اين است كه مىگفتند : اى محمد ، ما به رسالت تو شاهدى از جانب يهود و نصارا و غير آنها نيافتيم .
معناى آيه : اى پيامبر ، به مشركان بگو : چه چيزى و چه كسى از نظر شهادت و گواهى بزرگتر است ، يعنى درستتر و نافذتر و اطمينانآورتر است ؟ سپس بگو : خداوند خود ميان من و شما شاهد و گواه است .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 351
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٥١