تفسير :
[ احكام صيد در حج ]
يأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللَّهُ بِشَىْءٍ مِّنَ الصَّيْدِ تَنَالُهُ أَيْدِيكُمْ وَ رِمَاحُكُمْ
اين آيه و دو آيهء بعد در احكام صيد است از آزمايش مردم در شكار آن ، حرمت شكار حيوان برّى در حال احرام ، تعيين كفّارهء برخى از آنها ، و حلّيّت صيد دريا .
معناى آيه : اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، به يقين خداوند شما را به چيزى از صيد آزمايش خواهد كرد ، يعنى به صيدى كه بر خلاف طبع وحشى بودن ، به شما نزديك مىشود بهگونهاى كه دستها و نيزههاى شما بدان برسد و بتوانيد به راحتى آن را شكار كنيد .
مراد از صيد در اينجا شكارهاى صحرايى و هوايى است كه شكار كردنش بر مُحرم حرام است ، يا شكار حرم است مانند كبوتر و كبك و بچهها و تخمهاى آنها و همچنين آهو و گوزن و بز كوهى و روباه و بچههاى آنها ، كه طبق روايات اهلبيت عليهم السلام در عمرهء حديبيهء پيامبر اسلام و يارانش ، اغلب وحوش صحرايى و هوايى در روزها و شبها به سوى آنها روى آوردند و همانند حيوانات اهلى به مردم نزديك شدند و انس گرفتند .
لِيَعْلَمَ اللَّهُ مَن يَخَافُهُ بِالْغَيْبِ
يعنى : اين آزمايش براى آن است كه خدا كسى را كه در پنهان از او مىترسد ، شناسايى كند . البته نه به اين معنا كه نمىدانست و خواست بداند ؛ زيرا علم ازلى الهى به همه چيز در همه حال حتّى پيش از وجود آن احاطه دارد ، بلكه بدين معنا كه بندگانش يا فرشتگان بدانند ، يا بدين معنا كه علم ازلى قديمش تحقّق خارجى پيدا كند و منطبق بر معلوم گردد .
فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ ذلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ
يعنى : پس اگر كسى بعد از آن تجاوز نمايد ، او را عذابى دردناك خواهد بود .
پس از ديدن آن منظرهء عجيبِ اعجازى كه چگونه خداوند طبع توحّش را از آن جانوران موقّتاً تبديل به مؤانست و الفت نمود ، اگر در ضمن همان آزمون يا پس از آن تا هميشه ، تجاوز از حرمت قانون نمود براى او عذاب دردناك در دنيا و آخرت خواهد بود .