يعنى : آنها كه مرتكب آن همه گناه مىشدند گمان كردند عذاب يا امتحانى نخواهد بود ، يعنى به خاطر فرط غفلت و غور در شهوات يا گمان اينكه آنها را كرامتى است نزد خداوند و آنها را عذاب نمىكند و روز قيامت نيز جز چند روز معدودى معذّب نمىشوند ، و از اين رو كور و كر شدند ؛ كور از توجه و مشاهدهء آثار توحيد در وجنات آفرينش ، و كر از شنيدن پند و اندرز خدا و پيامبرانش .
[ انحرافات مسيحيت ]
ثُمَّ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ عَمُواْ وَ صَمُّواْ كَثِيرٌ مِّنْهُمْ وَ اللَّهُ بَصِيرُ م بِمَا يَعْمَلُونَ
يعنى : سپس خداوند بر آنها عطف توجه نمود به توجه ابتدايى كه معناى حقيقى توبه است ، و يا آن كه آنها به مرور زمان پشيمان شده توبه كردند و خداوند توبهء آنها را پذيرفت ، و لكن باز آنها در سايهء گناه كور و كر گشتند يعنى بسيارى از آنها نه همگى به گونهاى كه توبهء خداوند منقطع گردد . و خدا به همهء آنچه انجام مىدهند بيناست .
لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ وَقَالَ الْمَسِيحُ يَابَنِي إِسْرَائِيلَ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ إِنَّهُ مَن يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوَاهُ النَّارُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مَنْ أَنْصَارٍ « 72 »
تفسير :
لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُواْ إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ
يعنى : حقيقت اين است كسانى از نصارا كه گفتند : حتماً خدا همان مسيح پسر مريم است به خداى واحد يكتاى عارى از هر نقص كافر شدند .
اين گفتار ، اعتقاد طايفهء يعقوبيه از نصاراست و مرادشان اين است كه خداوند با مسيح ، وحدت وجودى پيدا كرده است ، پس او هم خدا و هم بشر است ، هم واجب و هم ممكن است و آثار هر دو عنوان بر او مترتب است . و يا مىگويند كه خداى واجبالوجود منقلب