يَخْلُقُ مَا يَشَآءُ وَ اللَّهُ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ
كلامى است در بيان قدرت خدا بر آفرينش هر چه اراده كند كه عالم وجود مصداقى از آن است و اينكه او بر همه چيز حتى غير آنچه آفريده يا افناى آنچه آفريده ، تواناست .
وَقَالَتِ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى نَحْنُ أَبْنَاءُ اللَّهِ وَأَحِبَّاؤُهُ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُم بِذُنُوبِكُم بَلْ أَنْتُم بَشَرٌ مِمَّنْ خَلَقَ يَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ وَللَّهِ مُلْكُ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ « 18 »
تفسير :
وَ قَالَتِ الْيَهُودُ وَ النَّصَارَى نَحْنُ أَبْنؤُاْ اللَّهِ وَ أَحِبؤُهُ
يعنى : و نيز از سخنان باطل آنها اين است كه طايفهء يهود و نصارا هر دو گفتند كه ما پسران خدا و دوستان او هستيم . البته مرادشان اين نبوده كه اولاد حقيقى خدايند ، زيرا اين ادعا را تنها نصارا دربارهء خصوص مسيح كردهاند ، بلكه مراد بُنُوّت تشريفى است كه به يهود دربارهء عُزَير نسبت داده شده و هدفشان اين است كه ما همانند پسرى در نزد پدرى در پيش خداوند محترميم و مانند دوستان شخص در نزد او محبوبيم . و گويا اينان دستگاه خدا را همانند دربار سلاطين دنيا مىديدند كه نزديكان و مقربان دربار محكوم قوانين عامه نيستند و تنها به اتكاى تقرب ، از همهء تشريفات و مزايا برخوردار و از قوانين كشورى فراترند .
قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُم بِذُنُوبِكُم
يعنى : اى پيامبر ، به آنها بگو : اگر چنين است ، پس چرا خداوند همواره شما را به خاطر گناهانتان كيفر مىدهد و عذاب مىكند ؟
اشاره است به گناهان آنها و گرفتاريشان به كيفر گناهشان . اما گناهان آنها نظير كشتن
تفسير روان (فارسى) — صفحة 231
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٣١