براى ما بيان كنند و بر طاعت ، بشارت و بر مخالفت ، بيم دهند .
فَقَدْ جَآءَكُمْ بَشِيرٌ وَ نَذِيرٌ
يعنى : حال در دنيا به شما مىگوييم و اتمام حجّت مىكنيم كه اينك پيامبرى بشارتدهنده و بيمرسان آمد .
وَ اللَّهُ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ
ذكر اين جمله ممكن است براى اين باشد كه طايفهء يهود معتقدند ورود نسخ بر احكام كلى الهى معقول نيست و از اين رو احكام تورات را ابدى و غيرقابل نسخ مىدانند . پس آيه اشاره به اين است كه چنين نيست و نسخ يك شريعت و تشريع شريعت جديد از حيطهء قدرت او خارج نيست .
وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَاقَوْمِ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنْبِيَاءَ وَجَعَلَكُم مُلُوكاً وَآتاكُم مَا لَمْ يُؤْتِ أَحَدَاً مِنَ الْعَالَمِينَ « 20 »
لغت و اعراب :
و اذ متعلّق است به « اذكر » مقدّر ، نعمة اللَّه جنس مفيد عموم است . مَلِك : شاه ، فرمانروا .
تفسير :
وَ إِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَاقَوْمِ اذْكُرُواْ نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنْبِيَآءَ
در اين آيه و چند آيهء آتى خداوند تراكم نعمتهاى خود را بر بنىاسرائيل و در عوض ، كفران بسيار و شديد آنها را مىشمارد ، و شايد اين بيان براى تسلّى قلب پيامبر اسلام باشد .
معناى آيه : و به ياد آوريد زمانى را كه موسى به قوم خود گفت : اى قوم من ، نعمتهاى خدا را بر خود متذكر شويد هنگامى كه در ميان شما پيامبرانى قرار داد . ظاهر كلام اين است كه پيامبران از خود بنىاسرائيل بودند ، زيرا بر حسب تواريخ از هيچ طايفهاى به قدر
تفسير روان (فارسى) — صفحة 234
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٣٤