هيچ دينى دوام و استقرار نمىيابد . و همچنين آنچه در اناجيل چهارگانه خاصه در انجيل يوحنّا است از عقايد خرافى ثنويت . ولى پيامبر اسلام عدّهاى از اين امور را كه علماى يهود و نصارا پنهان مىداشتند آشكار نكرد ، زيرا زمان و محيطش اقتضا نداشت .
قَدْ جَآءَكُم مِّنَ اللَّهِ نُورٌ وَ كِتَابٌ مُّبِينٌ
[ ماهيت و كاركرد قرآن ]
يعنى : حقيقت اين است كه از جانب خداوند براى شما نور و كتابى روشن و روشنگر آمده است . مراد از نور ، پيامبر است كه گويى سراپا نور است ، زيرا همهء مبهمات امور دينى و نيازمندىهاى معنوى بشر را از اصول دين و فروع آن و ساير معارف انسانى روشن مىسازد . و ممكن است مراد ، همان كتاب باشد .
يَهْدِى بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهُ سُبُلَ السَّلَامِ وَيُخْرِجُهُم مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَيَهْدِيهِمْ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ « 16 »
لغت و اعراب :
يهدى به ضمير مجرور راجع است به قرآن يا به محمّد صلى الله عليه و آله . ضمير مفرد در اتّبع و ضمير جمع در يخرجهم راجع است به « مَنِ » موصوله از حيث لفظ و معنا چنان كه در غالب موارد اين كتاب ضماير نزديك به موصول ، مفرد و ضماير دور جمع آمده است . و يخرجهم عطف است به يهدى .
تفسير :
يَهْدِى بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهُ سُبُلَ السَّلَامِ
اولى در بيان مفاد آيه اين است كه بگوييم مراد از « مَن اتّبع رضوانه » يعنى كسى كه پيرو خشنودى خداست ، كسى است كه استعداد ايمان و پيروى از رضاى حق را دارد و فطرت و وجدانش به وسيلهء غور در شرك و فسق باطل نشده ، و مراد از « سبل السلام » يعنى راههاى